Flips, nu topulillo speciale ...

Flips, accussí se chiammava 'o topulillo 'e n'amica d'e mmeje. Flips teneva na bella casa ncopp'ô marmo d''a fenesta d''a stanza 'e chesta amica. Era pure 'o padrone 'e ddoje chiante ca stevano dint' a na testa gigante addò puteva scavà quanno teneva o vulío e na custruzzione fatta cu tante piezze vacante d''e rrotolone e accussí teneva 'e "tube" d''e ssoje addò se puteva fà 'e cammenate quando teneva genio.

Era nu topulillo aducato overo... sapeva ca tenev''a fà quanno vuleva quaccosa. Lle piacevano assaje 'e toast cu 'a marmellata pe ccolazione e quanno quacche vota io durmevo â casa 'e ll'ammica ô matino Flips senteva ca se facevano 'e tost pecché senteva 'o rummore d''o scatto d''o tostapane 'int'â cucina, quanno 'o toast era pronto. Aspettava nu poco e quanno 'o tost cu 'a marmellata nun arrevava accummenciava a siscà. Quanno quacche vota 'o facevamo aspettà nu poco s'arraggiava e avevat''a sentí comme siscava. N'ata vota mmece d''o tost ll'avimmo purtato nu poco 'e pane nurmale ... facette na faccia ... mancava sulo ca accummenciava 'a chiagnere ... e súbbeto avimmo pigliato 'o pezzo 'e toast. Fuje curioso 'e vedè come chillo topulillo se mettette a magnà cu na faccia tutta cuntenta.

Autòre: Sabine Cretella
Revesiòne: Carmine Colacino